Ο Ντόναλντ Τραμπ, μετά τη Βενεζουέλα, έχει βάλει στο στόχαστρό του τη Γροιλανδία, το ημιαυτόνομο νησί της Αρκτικής που ελέγχεται από τη Δανία.
Μάλιστα, ο Λευκός Οίκος έφτασε να επιβεβαιώσει ότι εξετάζεται ακόμη και η «χρήση στρατού» για την απόκτηση της Γροιλανδίας, αν και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τοποθετείται σε πιο ήπιους τόνους, με τον Μάρκο Ρούμπιο να υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ σκοπεύουν να την «αγοράσουν».
Το Politico, σε δική του ανάλυση, παρουσιάζει τις τέσσερις κινήσεις που θα μπορούσε να κάνει ο Τραμπ για να επιτύχει τον στόχο του, σχολιάζοντας ότι αυτή η στρατηγική μοιάζει να έχει βγει από το εγχειρίδιο του Βλαντίμιρ Πούτιν αφού παρουσιάζει πολλές ομοιότητες.
Βήμα πρώτο: Εκστρατεία επιρροής για την ενίσχυση του κινήματος ανεξαρτησίας της Γροιλανδίας
Το Polico θυμίζει ότι από την πρώτη στιγμή που ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο ξεκίνησε να μιλά για την ανεξαρτησία της Γροιλανδίας.
Μια πλήρως ανεξάρτητη Γροιλανδία θα μπορούσε να υπογράψει συμφωνίες με τις ΗΠΑ, ενώ υπό το τωρινό status quo χρειάζεται την έγκριση της Κοπεγχάγης.
Για να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους, οι Γροιλανδοί θα πρέπει να ψηφίσουν σε δημοψήφισμα και στη συνέχεια να διαπραγματευτούν μια συμφωνία που θα πρέπει να εγκρίνουν τόσο η Νουούκ όσο και η Κοπεγχάγη.
Σε δημοσκόπηση του 2025, το 56% των Γροιλανδών δήλωσαν ότι θα ψήφιζαν υπέρ της ανεξαρτησίας, ενώ το 28% δήλωσαν ότι θα ψήφιζαν κατά.
Αμερικανοί με δεσμούς με τον Τραμπ έχουν πραγματοποιήσει μυστικές επιχειρήσεις επιρροής στη Γροιλανδία, σύμφωνα με δημοσιεύματα των δανικών μέσων ενημέρωσης, με την υπηρεσία ασφάλειας και πληροφοριών της Δανίας, PET, να προειδοποιεί ότι η περιοχή «είναι στόχος διαφόρων ειδών εκστρατειών επιρροής».
Ο Φελίξ Κάρτε, εμπειρογνώμονας σε θέματα ψηφιακής πολιτικής που έχει συμβουλεύσει θεσμικά όργανα της ΕΕ και κυβερνήσεις, μίλησε τις τακτικές της Μόσχας για την επηρεασμό των πολιτικών εξελίξεων σε χώρες όπως η Μολδαβία, η Ρουμανία και η Ουκρανία.
Στη Γροιλανδία, οι ΗΠΑ φαίνεται να εφαρμόζουν τουλάχιστον μερικές από αυτές τις μεθόδους.
Λάντρι: Στόχος να γίνει το νησί «μέρος των ΗΠΑ»
Ο Στίβεν Μίλερ, αναπληρωτής προσωπάρχης του Τραμπ, δήλωσε τη Δευτέρα στο CNN ότι «κανείς δεν θα πολεμήσει στρατιωτικά τις ΗΠΑ για το μέλλον της Γροιλανδίας».
Τον περασμένο μήνα, ο Τραμπ δημιούργησε τη θέση του ειδικού απεσταλμένου στη Γροιλανδία και διόρισε τον κυβερνήτη της Λουιζιάνα, Τζέφ Λάντρι, σε αυτή τη θέση.
Ο ίδιος δήλωσε ότι στόχος του είναι «να κάνει τη Γροιλανδία μέρος των ΗΠΑ».
Εν τω μεταξύ, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, κατά την επίσκεψή του στην περιοχή τον Μάρτιο, δήλωσε ότι «ο λαός της Γροιλανδίας θα έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης».
Ο Βανς πρόσθεσε: «Ελπίζουμε ότι θα επιλέξουν να συνεργαστούν με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή είμαστε η μόνη χώρα στον πλανήτη που θα σεβαστεί την κυριαρχία και την ασφάλειά τους».
Ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας, Γενς – Φρέντερικ Νίλσεν και η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντέρικσεν.
Βήμα δεύτερο: Προσφορά μιας ευνοϊκής συμφωνίας
Το Politico σημειώνει ότι αν υποθέσουμε ότι οι προσπάθειες της κυβέρνησης Τραμπ να επιταχύνει το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Γροιλανδίας αποδώσουν καρπούς και οι κάτοικοι της περιοχής ψηφίσουν υπέρ της αποχώρησης από τη Δανία, το επόμενο βήμα θα είναι να τη φέρει υπό την επιρροή των ΗΠΑ.
Μια προφανής μέθοδος θα ήταν να ενσωματωθεί η Γροιλανδία στις ΗΠΑ ως μια ακόμη πολιτεία — μια ιδέα που έχουν επανειλημμένα εξετάσει οι στενοί συνεργάτες του Τραμπ.
Η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρέντερικσεν, αναγκάστηκε τη Δευτέρα να δηλώσει ότι «οι ΗΠΑ δεν έχουν δικαίωμα να προσαρτήσουν» τη Γροιλανδία, μετά την ανάρτηση της Κέιτι Μίλερ — συζύγου του Στίβεν Μίλερ — στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αποτύπωνε το νησί στην Αρκτική καλυμμένο με την αμερικανική σημαία και τη λέξη «ΣΥΝΤΟΜΑ».
Η ανάρτηση της Μίλερ:
SOON pic.twitter.com/XU6VmZxph3
— Katie Miller (@KatieMiller) January 3, 2026
Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι μια άμεση ανταλλαγή της Δανίας με τις ΗΠΑ φαίνεται σε μεγάλο βαθμό μη αποδεκτή από το μεγαλύτερο μέρος του ντόπιου πληθυσμού.
Η προαναφερθείσα δημοσκόπηση έδειξε επίσης ότι το 85% των Γροιλανδών αντιτίθεται στην ένταξη του εδάφους στις ΗΠΑ, και ακόμη και τα μέλη του κινήματος ανεξαρτησίας που είναι φιλικά προς τον Τραμπ δεν είναι ενθουσιασμένα με την ιδέα.
Πηγή: Verian
Το Politico, ωστόσο, γράφει ότι υπάρχουν κι άλλες επιλογές.
Από τον περασμένο Μάιο κυκλοφορούν φήμες ότι η κυβέρνηση Τραμπ θέλει η Γροιλανδία να υπογράψει μια Συμφωνία Ελεύθερης Σύνδεσης (COFA) — όπως αυτές που έχει ήδη υπογράψει με τη Μικρονησία, τις Νήσους Μάρσαλ και το Παλάου. Με βάση τις συμφωνίες αυτές, οι ΗΠΑ παρέχουν βασικές υπηρεσίες, προστασία και ελεύθερο εμπόριο σε αντάλλαγμα για την απεριόριστη στρατιωτική δράση τους στο έδαφος αυτών των χωρών.
Η ιδέα επανήλθε στο προσκήνιο αυτή την εβδομάδα.
Τι υποστηρίζει βουλευτής υπέρ της ανεξαρτησίας
Ο Κούνο Φένκερ, βουλευτής της αντιπολίτευσης της Γροιλανδίας που υποστηρίζει την ανεξαρτησία, ο οποίος παρευρέθηκε στην ορκωμοσία του Τραμπ και συναντήθηκε με τον Ρεπουμπλικανό βουλευτή Άντι Όγκλις πέρσι, δήλωσε ότι προσπαθεί να «εξηγήσει (σ.σ. στους Αμερικανούς) ότι δεν θέλουμε να γίνουμε σαν το Πουέρτο Ρίκο ή οποιοδήποτε άλλο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά μια Συμφωνία Ελεύθερης Σύνδεσης, διμερείς συμφωνίες ή ακόμα και ευκαιρίες και άλλα πράγματα που ίσως δεν μπορώ να φανταστώ — ας έρθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και οι Γροιλανδοί θα αποφασίσουν σε δημοψήφισμα».
Σε σύγκριση με τη συμφωνία της Νουούκ με την Κοπεγχάγη, τα πράγματα «μπορούν μόνο να πάνε προς τα πάνω», τόνισε.
Αναφερόμενος στον ισχυρισμό του Τραμπ ότι οι ΗΠΑ έχουν «ανάγκη» για τη Γροιλανδία, ο Φένκερ πρόσθεσε: «Η Δανία δεν έχει πει ποτέ ότι ‘χρειάζεται’ τη Γροιλανδία. Η Δανία έχει πει ότι η Γροιλανδία είναι ένα έξοδο και ότι θα μας αφήσει αν γίνουμε ανεξάρτητοι. Επομένως, πιστεύω ότι είναι μια πολύ πιο θετική δήλωση από ό,τι έχουμε ακούσει ποτέ από τη Δανία».
Αναλυτής προειδοποιεί τους Γροιλανδούς
Ωστόσο, ο Τόμας Κρόσμπι, αναπληρωτής καθηγητής στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Βασιλικό Δανικό Κολλέγιο Άμυνας, το οποίο παρέχει εκπαίδευση και κατάρτιση στις δανικές αμυντικές δυνάμεις, προειδοποίησε ότι η Γροιλανδία είναι απίθανο να υπερισχύσει του Τραμπ σε μια διαπραγμάτευση.
«Η κύρια ταυτότητα του Τραμπ ως διαπραγματευτή είναι ότι επιβάλλει τη θέλησή του στους ανθρώπους με τους οποίους διαπραγματεύεται και έχει μακρά ιστορία προδοσίας των ανθρώπων με τους οποίους έχει διαπραγματευτεί συμφωνίες, μη τήρησης των δεσμεύσεών του, τόσο στην ιδιωτική όσο και στη δημόσια ζωή, και εκμετάλλευσης των ανθρώπων γύρω του… Πραγματικά δεν βλέπω κανένα όφελος για τον λαό της Γροιλανδίας, εκτός από μια πολύ προσωρινή ενίσχυση της αυτοεκτίμησής του».
Ο Κρόσμπι πρόσθεσε: «Θα ήταν τρελό να συμφωνήσεις σε κάτι με την ελπίδα ότι θα επιτευχθεί μια συμφωνία. Εννοώ, αν παραχωρήσεις το έδαφός σου με την ελπίδα ότι θα επιτευχθεί μια συμφωνία αργότερα, αυτό θα ήταν πραγματικά απερίσκεπτο».
Διαδήλωση στη Γροιλανδία ενάντια στον Ντόναλντ Τραμπ και τις ΗΠΑ, 15 Μαρτίου 2025.
Βήμα τρίτο: Να εντάξει την Ευρώπη στο σχέδιο
Η Ευρώπη, και ιδίως οι σύμμαχοι της Δανίας στην ΕΕ, θα αντιδρούσαν σε οποιαδήποτε προσπάθεια αποκόλλησης της Γροιλανδίας από την Κοπεγχάγη.
Ωστόσο, όπως γράφει το Politico, η αμερικανική κυβέρνηση διαθέτει ένα ατού σε αυτό το μέτωπο: την Ουκρανία.
Καθώς οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις έχουν ενταθεί, το Κίεβο έχει δηλώσει ότι οποιαδήποτε συμφωνία με τον Πούτιν πρέπει να υποστηρίζεται από σοβαρές, μακροπρόθεσμες εγγυήσεις ασφάλειας από τις ΗΠΑ.
Οι ΗΠΑ έχουν υπεκφύγει σε αυτό το μέτωπο και, σε κάθε περίπτωση, το Κίεβο είναι επιφυλακτικό όσον αφορά τις εγγυήσεις ασφάλειας, δεδομένου ότι αυτές που έχει λάβει τόσο από τη Ρωσία όσο και από τη Δύση στο παρελθόν δεν έχουν αποφέρει κανένα αποτέλεσμα.
Ένα πιθανό σενάριο που πρότεινε ένας διπλωμάτης της ΕΕ θα ήταν μια συνολική συμφωνία ασφάλειας-για-ασφάλεια, βάσει της οποίας η Ευρώπη θα λάβει πιο σταθερές διαβεβαιώσεις από την κυβέρνηση Τραμπ για την Ουκρανία, σε αντάλλαγμα για έναν διευρυμένο ρόλο των ΗΠΑ στη Γροιλανδία.
Αν και αυτό φαίνεται σαν ένα πικρό χάπι, σημειώνει το Politico, θα μπορούσε να είναι πιο εύκολο να το καταπιεί κανείς από την εναλλακτική λύση, που είναι να ενοχλήσει τον Τραμπ, ο οποίος μπορεί να ανταποδώσει επιβάλλοντας κυρώσεις, αποσύροντας τις ΗΠΑ από τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις ή υποστηρίζοντας τον Πούτιν στις διαπραγματεύσεις με την Ουκρανία.
Βήμα τέταρτο: Στρατιωτική εισβολή
Αλλά τι θα συμβεί αν η Γροιλανδία — ή η Δανία, από την οποία η Νουούκ χρειάζεται το «ΟΚ» αν θέλει να αποσχιστεί — πει «όχι» στον Τραμπ, αναρωτιέται το Politico;
Η στρατιωτική κατάληψη της εξουσίας στις ΗΠΑ θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς μεγάλη δυσκολία, υποστηρίζει το γνωστό μέσο.
Ο Κρόσμπι, από το Βασιλικό Δανικό Κολλέγιο Άμυνας, δήλωσε ότι οι σύμβουλοι του Τραμπ πιθανότατα του παρουσιάζουν διάφορες επιλογές.
«Το πιο ανησυχητικό θα ήταν μια στρατηγική τύπου τετελεσμένου γεγονότος, την οποία βλέπουμε συχνά και σκεφτόμαστε πολύ στους στρατιωτικούς κύκλους, η οποία θα συνίστατο απλώς στην κατάληψη της γης με τον ίδιο τρόπο που ο Πούτιν προσπάθησε να καταλάβει, να διεκδικήσει εδαφικά δικαιώματα, την Ουκρανία. Θα μπορούσε απλώς να στείλει στρατεύματα στη χώρα και να πει ότι τώρα ανήκει στις ΗΠΑ… Ο αμερικανικός στρατός έχει τη δυνατότητα να αποβιβάσει οποιονδήποτε αριθμό στρατευμάτων στη Γροιλανδία, είτε αεροπορικώς είτε δια θαλάσσης, και στη συνέχεια να διεκδικήσει ότι είναι αμερικανικό έδαφος», σημείωσε.
Σύμφωνα με τη Λιν Μόρτενσγκααρντ, ερευνήτρια στο Δανικό Ινστιτούτο Διεθνών Σπουδών και εμπειρογνώμονα σε θέματα ασφάλειας της Γροιλανδίας, η Ουάσιγκτον διαθέτει επίσης περίπου 500 στρατιωτικούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένων ντόπιων συνεργατών, στη βόρεια διαστημική βάση Πιτούφικ και λίγο λιγότερους από 10 υπαλλήλους του προξενείου στη Νουούκ.
Σε αυτούς προστίθενται περίπου 100 στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς από τη Νέα Υόρκη, οι οποίοι συνήθως αποστέλλονται εποχιακά το καλοκαίρι στον Αρκτικό Κύκλο για να υποστηρίξουν ερευνητικές αποστολές.
Η πρωτεύουσα της Γροιλανδίας, Νουούκ.
Ελάχιστα μέσα άμυνας
Η Γροιλανδία, εν τω μεταξύ, διαθέτει ελάχιστα μέσα άμυνας. Δεν υπάρχει ντόπιος στρατός, σύμφωνα με τη Μόρτενσγκααρντ, ενώ η Κοινή Αρκτική Διοίκηση της Δανίας στην πρωτεύουσα Νουούκ διαθέτει ελάχιστα και ξεπερασμένα στρατιωτικά μέσα, τα οποία περιορίζονται σε μεγάλο βαθμό σε τέσσερα σκάφη επιθεώρησης και του ναυτικού, μια περιπολία με έλκηθρα που σέρνονται από σκύλους, αρκετά ελικόπτερα και ένα αεροσκάφος θαλάσσιας περιπολίας.
Ως αποτέλεσμα, αν ο Τραμπ κινητοποιήσει τις αμερικάνικες δυνάμεις επί τόπου — ή στείλει ειδικές δυνάμεις — οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να καταλάβουν τον έλεγχο της Νουούκ «σε μισή ώρα ή και λιγότερο», είπε η Μόρτενσγκααρντ.
Οποιαδήποτε εισβολή δεν θα είχε «νομική βάση» σύμφωνα με το αμερικανικό και το διεθνές δίκαιο, δήλωσε ο Ρόμεν Τσούφαρτ, επικεφαλής του Arctic Institute, ενός think tank με έδρα την Ουάσινγκτον που ασχολείται με θέματα ασφάλειας.
Οποιαδήποτε κατοχή που θα ξεπερνούσε τις 60 ημέρες θα απαιτούσε επίσης την έγκριση του Κογκρέσου των ΗΠΑ.
Εν τω μεταξύ, μια εισβολή θα «σήμαινε το τέλος του ΝΑΤΟ», είπε ο ίδιος, και οι «ΗΠΑ θα έβαζαν αυτογκόλ και θα αποχαιρετούσαν μια συμμαχία που οι ίδιες βοήθησαν να δημιουργηθεί».
Το Politico σημειώνει ότι το ΝΑΤΟ δεν θα ήταν σε θέση να ανταποκριθεί, δεδομένου ότι η στρατιωτική δράση πρέπει να εγκριθεί ομόφωνα και οι ΗΠΑ είναι το βασικό μέλος της συμμαχίας, αλλά οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι θα μπορούσαν να αποστείλουν στρατεύματα στη Γροιλανδία μέσω άλλων συμμαχιών, όπως η Κοινή Εκστρατευτική Δύναμη Ηνωμένου Βασιλείου-Σκανδιναβίας ή η πενταμελής Βορειοευρωπαϊκή Αμυντική Συνεργασία, δήλωσε ο Εντ Άρνολντ, υψηλόβαθμος ερευνητής στο Royal United Services Institute.
Ωστόσο, προς το παρόν, όπως υποστηρίζει το Politico, οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ παραμένουν ψύχραιμοι όσον αφορά την πιθανότητα επίθεσης.
«Είμαστε ακόμα μακριά από αυτό το σενάριο», δήλωσε υψηλόβαθμος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ.
«Μπορεί να υπάρξουν δύσκολες διαπραγματεύσεις, αλλά δεν νομίζω ότι είμαστε κοντά σε κάποια εχθρική εξαγορά», υποστήριξε.
Πηγή: in.gr
