Ο πρωθυπουργός της Σκωτίας, Τζον Σουίνι, ανακοίνωσε ότι η Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026 θα κηρυχθεί επίσημη αργία, την επομένη δηλαδή της πρεμιέρας της εθνικής ομάδας στο Μουντιάλ. Η αναμέτρηση της Σκωτίας με την Αϊτή, προγραμματισμένη για τις 2 τα ξημερώματα της Κυριακής 14 Ιουνίου (ώρα Ηνωμένου Βασιλείου), θα βρει τη χώρα σε ρυθμούς… ολονύχτιου γλεντιού, με χιλιάδες φιλάθλους να ετοιμάζονται να ζήσουν κάτι που περίμεναν πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα.
Δεν είναι μια απλή ποδοσφαιρική απόφαση, αλλά μια πολιτική κίνηση με έντονο ανθρώπινο και συμβολικό χαρακτήρα. «Λαμβάνω τα απαραίτητα μέτρα ώστε η Δευτέρα μετά την πρεμιέρα μας να κηρυχθεί εθνική αργία, ώστε – ανεξαρτήτως αποτελέσματος – όλοι να μπορέσουν να βρεθούν μαζί και να μοιραστούν αυτή τη στιγμή», εξήγησε ο Σουίνι. Στη Σκωτία, οι αργίες μπορούν να θεσπιστούν με βασιλική προκήρυξη· ο πρωθυπουργός καταθέτει την πρόταση στο Privy Council και εν συνεχεία αυτή επικυρώνεται από τον βασιλιά. Η συγκεκριμένη απόφαση θα εξασφαλίσει μια μέρα ξεκούρασης για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα που υπάγονται στην κυβέρνηση της Σκωτίας, ενώ για τον ιδιωτικό τομέα η τήρησή της θα εξαρτηθεί από την καλή θέληση και τις αντοχές των εργοδοτών.
Η προσμονή στη χώρα έχει χτιστεί μήνα με τον μήνα, από τότε που η Σκωτία εξασφάλισε την επιστροφή της σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο για πρώτη φορά από το 1998. Το εισιτήριο ήρθε με έναν τρόπο που ταίριαζε ιδανικά στην ποδοσφαιρική ψυχολογία του έθνους: μια εκρηκτική νίκη με 4-2 επί της Δανίας στο Χάμπντεν Παρκ, τον περασμένο Νοέμβριο, ένα βράδυ όπου οι παμπ γέμισαν, οι φωνές χάθηκαν και η μπύρα – ή το παραδοσιακό ουίσκι – κύλησε άφθονο. Για πολλούς, εκείνη η νύχτα δεν ήταν απλώς ένας αγώνας, αλλά η υπενθύμιση ότι η εθνική ομάδα μπορεί ακόμη να γεννά συλλογικά όνειρα.
Στο Μουντιάλ του 2026, η Σκωτία ρίχνεται ξανά στη μεγάλη σκηνή με ένα πρόγραμμα που δοκιμάζει τόσο τα νεύρα όσο και τις αντοχές του… βιολογικού ρολογιού. Μετά από την πρεμιέρα απέναντι στην Αϊτή, έρχονται κι άλλες βραδινές μάχες, ανάμεσά τους και η αναμέτρηση με τη Βραζιλία, η οποία έχει οριστεί για τις 23:00 ώρα Ηνωμένου Βασιλείου. Το παιχνίδι αυτό έχει ιδιαίτερο, σχεδόν ποιητικό βάρος για τους Σκωτσέζους: η Βραζιλία ήταν η ομάδα που έβαλε τέλος στην τελευταία παρουσία τους σε Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1998, με νίκη 2-1. Σήμερα, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, η σύγκρουση αποκτά χαρακτήρα άτυπου ραντεβού με την ιστορία.
Η μεγάλη χρονική διαφορά με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου διεξάγεται το τουρνουά, καθώς και το υψηλό κόστος των εισιτηρίων, που καθιστά δύσκολα τα ταξίδια για πολλούς φιλάθλους, έχουν ήδη φέρει στο προσκήνιο ένα νέο αίτημα: την παράταση του ωραρίου λειτουργίας των παμπ και τη δημιουργία οργανωμένων fan zones τις ημέρες των αγώνων της Σκωτίας. Η εικόνα είναι εύκολα προβλέψιμη: πλατείες γεμάτες γαλανόλευκες και μπλε σημαίες, κόσμο με καρό κιλτ να τραγουδά παραδοσιακά άσματα πλάι σε ποδοσφαιρικά συνθήματα, ποτήρια που τσουγκρίζουν και οθόνες που φωτίζουν τη νύχτα. Σε μια χώρα όπου η παμπ είναι συχνά δεύτερο σπίτι και σημείο αναφοράς για την κοινότητα, το ποδόσφαιρο γίνεται η αφορμή για μια συλλογική τελετουργία.
Για την κυβέρνηση, το Μουντιάλ δεν είναι μόνο μια υπόθεση 90 λεπτών. «Η πρόκριση της Σκωτίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο ανδρών αποτελεί έναν εξαιρετικό στόχο που επιτεύχθηκε και μια ιστορική στιγμή», τόνισε ο Σουίνι. Η αντίδραση μετά τη νίκη επί της Δανίας, όπως είπε, υπενθύμισε πόσο κεντρικό ρόλο παίζει το ποδόσφαιρο στη ζωή της χώρας. Η απόφαση για την αργία δεν είναι απλώς μια παραχώρηση σε φιλάθλους που θέλουν να ξενυχτήσουν. Είναι και μια προσπάθεια να κεφαλαιοποιηθεί μια σπάνια συγκυρία: να τοποθετηθεί η Σκωτία στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής, να προσελκυστούν επενδύσεις, να τονωθεί ο τουρισμός και να ενισχυθούν πολιτιστικοί και αθλητικοί δεσμοί.
Την ίδια στιγμή, σε πιο προσωπικό επίπεδο, η απόφαση “εθνική αργία για την πρεμιέρα” αγγίζει κάτι πολύ ανθρώπινο.
Δίνει χώρο για να γεννηθούν κοινές αναμνήσεις. Πατεράδες και μητέρες που θα ξενυχτήσουν με τα παιδιά τους για να δουν το πρώτο τους Μουντιάλ της Σκωτίας. Παππούδες που θυμούνται ακόμα το 1998 και θα διηγούνται ιστορίες μπροστά σε μια μεγάλη οθόνη με ένα ποτήρι ουίσκι ή μπύρα στο χέρι. Νέοι που θα ζήσουν για πρώτη φορά αυτό το «μαζί», το αίσθημα ότι μια ολόκληρη χώρα ανασαίνει στον ίδιο ρυθμό με μια μπάλα που γυρίζει στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.
Αν η μπάλα τελικά κυλήσει όπως ελπίζουν οι Σκωτσέζοι, η αργία θα αποδειχθεί η καλύτερη πρόφαση για μια παράταση γιορτής. Αν όχι, η μέρα ξεκούρασης θα λειτουργήσει σαν κοινό, απαλό “μαξιλάρι” για την απογοήτευση. Σε κάθε περίπτωση, η Σκωτία δείχνει ότι αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο όχι μόνο ως άθλημα, αλλά ως κομμάτι της συλλογικής της ταυτότητας. Κι έτσι, πριν ακόμη ακουστεί το πρώτο σφύριγμα, έχει ήδη κερδίσει κάτι πολύ σημαντικό: το δικαίωμα να ζήσει το Μουντιάλ όπως το φαντάστηκε, χωρίς περιορισμούς, με γεμάτα γήπεδα, γεμάτες παμπ και γεμάτα ποτήρια.
Πηγή: in.gr
