Συγκίνηση για την απώλεια του Λαρισαίου αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης που «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 100 ετών
Σε ηλικία 100 ετών, ο αντιστασιακός και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Θανάσης (Αθανάσιος) Ριζάκης άφησε την τελευταία του πνοή στις 22 Δεκεμβρίου 2025, προκαλώντας βαθιά συγκίνηση στη Λάρισα και στην ευρύτερη κοινωνία που τον γνώριζε και τον τιμούσε ως ζωντανό μάρτυρα μιας από τις πιο κρίσιμες περιόδους της ελληνικής ιστορίας.
Γράφει η Βιβή Ζαχοπούλου από την «Πολιτεία Θεσσαλών» Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025
Ο Θανάσης Ριζάκης γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1926 στη Σωτηρίτσα Αγιάς. Από νεαρή ηλικία, η αίσθηση της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και της ανθρωπιάς τον ώθησαν να δραστηριοποιηθεί ενεργά κατά της γερμανικής κατοχής.
Aπό τα 15 του χρόνια άρχισε να συμμετέχει στην αντιστασιακή δράση αρχικά μοιράζοντας αντιφασιστικές προκηρύξεις και εν συνεχεία εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ (Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων) το 1943 όταν ακόμα ήταν πολύ νέος.
Από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και στον ΕΛΑΣ, συμμετέχοντας ενεργά σε μάχες και επιχειρήσεις κατά της γερμανικής κατοχής, τραυματίστηκε σοβαρά και υπηρέτησε με αφοσίωση την ελευθερία της Ελλάδας
Η περιπέτεια του πολέμου τον βρήκε ενταγμένο στον ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), όπου υπηρέτησε με σθένος. Τραυματίστηκε σοβαρά βοηθώντας σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, χάνοντας μέρος των δαχτύλων του στο αριστερό χέρι, όταν προσπάθησε να εξουδετερώσει νάρκες που είχε τοποθετήσει ο ίδιος ο εχθρός.
Στις 23 Οκτωβρίου 1944, ο 18χρονος Ριζάκης βρέθηκε ανάμεσα στους ΕΛΑΣίτες που παρέλασαν στην απελευθερωμένη Λάρισα, με την πόλη να υποδέχεται με συγκίνηση τους απελευθερωτές της. Αυτή η στιγμή ήταν σταθμός όχι μόνο για την πόλη αλλά και για τον ίδιο, καθώς ο νεαρός τότε που είχε βιώσει τις φρικαλεότητες της κατοχής, είδε ξαφνικά να ανοίγουν οι ορίζοντες για μια ελεύθερη Ελλάδα.
Ωστόσο, η ελευθερία που όλοι πίστεψαν ότι ήρθε γρήγορα μετατράπηκε σύντομα σε νέα δοκιμασία. Η πολιτική και κοινωνική πίεση που ασκήθηκε στους αγωνιστές της Αντίστασης μετά τον πόλεμο, οδήγησε πολλούς όπως ο Ριζάκης να βιώσουν νέες καταδίκες, ακόμα και εξορία ή φυλάκιση, λόγω του πολιτικού τους αγώνα ενάντια σε εκείνους που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές.
Μετά τη λήξη του πολέμου, και παρά τις αντιξοότητες, ο Θανάσης Ριζάκης συνέχισε να μεταλαμπαδεύει τις ιδέες του για κοινωνική δικαιοσύνη, ελευθερία και δημοκρατία.
Ήταν ιδρυτικό μέλος της «Ένωσης Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου Εθνικής Αντίστασης» στη Λάρισα, έναν σύλλογο που σκοπό είχε και έχει να τιμά τους αγώνες των αντιστασιακών και να διασφαλίζει τα δικαιώματα όσων επιβίωσαν από το καταστροφικό πέρασμα της Κατοχής.
Ως ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της «Ένωσης Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου Εθνικής Αντίστασης», συνέβαλε στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, στη φροντίδα των συναγωνιστών του και στην κοινωνική ευαισθησία
Στη συνέχεια υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις μέσα στην Ένωση. Μέλος του Δ.Σ., αντιπρόεδρος και τελικά πρόεδρος από το 2010 μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του, συνεχίζοντας να παλεύει για την αναγνώριση και τη φροντίδα των συναγωνιστών του και των οικογενειών τους.
Η προσφορά του δεν περιορίστηκε μόνο στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης. Συχνά αναλάμβανε πρωτοβουλίες κοινωνικής ευαισθησίας, μιλώντας για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι αντιστασιακοί στην Ελλάδα μετά τον πόλεμο και ζητώντας από τις εκάστοτε κυβερνήσεις να πράξουν περισσότερα για την κοινωνική στήριξη των τελευταίων.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Θανάσης Ριζάκης υπήρξε μια “ζωντανή ιστορία”, ένας άνθρωπος που δεν δίσταζε να μιλά για όσα είδε και βίωσε. Με κάθε ευκαιρία κατέθετε στεφάνια στα μνημεία των πεσόντων, τιμούσε τους νεκρούς συμπολεμιστές του και μιλούσε με πάθος για τη σημασία του αντιφασισμού και της ειρήνης.
Η παρουσία του σε επίσημες εκδηλώσεις, όπως η Ημέρα Πανελλήνιας Εορτής της Εθνικής Αντίστασης, ήταν μια ζωντανή υπενθύμιση ότι πίσω από τις εορτές και τις ιστορικές ημερομηνίες υπάρχουν πραγματικοί άνθρωποι που έδωσαν τα πάντα για την ελευθερία της πατρίδας.
Ο Θανάσης Ριζάκης αφήνει πίσω του όχι μόνο την οικογένειά του, σύζυγο, παιδιά, εγγόνια και ανίψια, αλλά και μια βαθιά πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά. Ο αποχαιρετισμός του πραγματοποιήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2025 στο Αποτεφρωτήριο Υπερίων στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας, σε μια συγκινητική στιγμή που ένωσε φίλους, συγγενείς και συμπολίτες στη μνήμη ενός ανθρώπου που υπηρέτησε με αφοσίωση την ελευθερία και την πατρίδα.
Ο ρόλος του στη διατήρηση της μνήμης των αγώνων της Αντίστασης, και ειδικά της ιστορίας των απλών ανθρώπων που έγιναν ήρωες, θα μείνει ανεξίτηλος. Με τη ζωή και τη δράση του, ο Θανάσης Ριζάκης αποτέλεσε παράδειγμα αντοχής, αξιοπρέπειας και αγωνιστικότητας, ένα φωτεινό σύμβολο για τις νεότερες γενιές που καλούνται να θυμούνται και να τιμούν την Ιστορία όχι απλά ως κάτι περασμένο, αλλά ως ζωντανό κομμάτι της ταυτότητάς μας.
Η ζωή και η δράση του θεωρούνται παράδειγμα αντοχής, αξιοπρέπειας και αγωνιστικότητας, ενώ οι τιμές από φορείς όπως η «Συμπαράταξη Λαρισαίων» και ο Δήμος Αγιάς αναδεικνύουν τον ρόλο του ως ζωντανή ιστορία και σύμβολο αντίστασης για τις νεότερες γενιές
Το «αντίο» της Συμπαράταξης
Ανακοίνωση για την εκδημία του Θανάση Ριζάκη εξέδωσε η «Συμπαράταξη Λαρισαίων», κάνοντας λόγο για έναν άνθρωπο που ενσάρκωσε με τη ζωή του τις αξίες της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
«Γεννημένος το 1926 στη Σωτηρίτσα Αγιάς, εντάχθηκε από νεαρή ηλικία στην Αντίσταση. Μέλος της ΕΠΟΝ και μαχητής του ΕΛΑΣ, πήρε μέρος σε μάχες και επιχειρήσεις σε Πήλιο, Κάρλα και Βελεστίνο, ενώ τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια της αντιστασιακής δράσης. Στα 18 του χρόνια συμμετείχε στην παρέλαση της απελευθερωμένης Λάρισας, βιώνοντας τη χαρά ενός λαού που έβγαινε από τη σκλαβιά.
Μετά την Απελευθέρωση γνώρισε τη δίωξη και την καταδίκη, όπως χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης», αναφέρει στην ανακοίνωσή της η Συμπαράταξη, σημειώνοντας πως τον Νοέμβριο του 2022, ως ελάχιστο φόρο τιμής, κατά την Ημέρα του Πανελλαδικού Εορτασμού της Εθνικής Αντίστασης, τιμήθηκε για την προσφορά του από τον Δήμο Λαρισαίων και τον τότε Δήμαρχο Απόστολο Καλογιάννη.
«Ο Θανάσης Ριζάκης φεύγει ως ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας, εκπροσωπώντας μια γενιά που δεν συμβιβάστηκε, δεν σιώπησε και δεν λύγισε. Η μνήμη και η προσφορά του θα μας συνοδεύουν. Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του», καταλήγει η ανακοίνωση της Συμπαράταξης Λαρισαίων.
«Τιμή και δόξα…»
Με ανάρτησή του ο Αντώνης Γκουντάρας «αποχαιρέτησε» τον Θανάση Ριζάκη: «Ο τελευταίος εκπρόσωπος της ζώσας ιστορίας της Λάρισας, με καταγωγή από τη Σωτηρίτσα του Δήμου Αγιάς, έκλεισε τα μάτια και πέρασε στην ιστορία. Ο Θανάσης Ριζάκης, ένα εμβληματικό σύμβολο της αντίστασης έφυγε σε ηλικία 100 ετών, αφήνοντας πίσω του την τελευταία ανάμνηση της γενναιότητας. Ένας άνθρωπος που έζησε με αξίες και πέθανε με αξιοπρέπεια, ένας ζωντανός θρύλος μιας Ελλάδας οραματικής και ελεύθερης. Τιμή και δόξα στον αγωνιστή. Τον αντιστασιακό. Τον αδάμαστο. Τον Έλληνα. Σ’ αυτόν που έγραψε την ιστορία με έναν τρόπο που θαυμάσαμε και μας συγκίνησε. Που μας έδειξε δρόμους. Που μας μεγάλωσε και μας ενέπνευσε. Αντίο…», ανέφερε ο δήμαρχος Αγιάς.
