Παραδοσιακά, οι Κύπριοι ποτέ δεν έδιναν κάποια ιδιαίτερη σημασία στις ευρωεκλογές. Με τα μπάνια να έχουν προ πολλού ξεκινήσει, πολλοί ψηφοφόροι δεν έμπαιναν στη διαδικασία, ενώ άλλοι δήλωναν στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ στις παραλίες ότι δεν τους ενδιέφεραν ούτως ή άλλως οι ευρωεκλογές, οι οποίες, σημειωτέον, συγκέντρωναν ποσοστά αποχής αισθητά υψηλότερα και από εκείνα των βουλευτικών και των δημοτικών εκλογών.
Η αποχή παραμένει ένα στοίχημα για τα κόμματα. Το ενδιαφέρον όμως, αυτή τη φορά, είναι αυξημένο. Κι αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες: πρώτον, τη θεαματική άνοδο της Ακροδεξιάς, όπως τουλάχιστον προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις, και δεύτερον, την παράλληλη για πρώτη φορά διεξαγωγή των δημοτικών εκλογών με τις ευρωεκλογές. Το ενδιαφέρον για τις θέσεις δημοτικών συμβούλων και την εκλογή δημάρχων και κοινοταρχών είναι μεγάλο και αυτό εκτιμάται ότι θα βοηθήσει και τις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο.
Απομεινάρια της Χρυσής Αυγής
Η μεγάλη άνοδος του ΕΛΑΜ, του άλλοτε αδελφού ή θυγατρικού πιο σωστά κόμματος της Χρυσής Αυγής, με τον ηγέτη του Χρήστο Χρήστου να έχει διατελέσει μέχρι και σωματοφύλακας του Νίκου Μιχαλολιάκου, έχοντας δημόσια κάνει δηλώσεις όπως «είμαστε η Χρυσή Αυγή της Κύπρου», πονοκεφαλιάζει τις εντός του δημοκρατικού τόξου πολιτικές δυνάμεις και προκαλεί ανησυχία στους δημοκρατικά σκεπτόμενους πολίτες. Παρόλο που η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ανάγκασε το κυπριακό κόμμα να αποστασιοποιηθεί δημοσίως από την εγκληματική πλέον οργάνωση και από τις όποιες βίαιες ενέργειες, πορευόμενο με πολιτικά επιχειρήματα, η ουσία των όσων λέει δεν έχει αλλάξει. Παίζει δε πολύ επιδέξια με το Μεταναστευτικό, ένα ζήτημα το οποίο απασχολεί φοβερά την κοινή γνώμη και στο οποίο το κόμμα της Ακροδεξιάς ανέκαθεν τηρούσε άτεγκτη στάση. Το αποτέλεσμα; Τα ποσοστά του έχουν εκτιναχθεί, οι πλείστες δημοσκοπήσεις το κατατάσσουν τρίτο κόμμα και από το 6,78% των βουλευτικών του 2021 ενδέχεται να φτάσει έως και το 15%, σύμφωνα με κάποιες μετρήσεις.
Μάχη «μεγάλων» και Τουρκοκύπριοι
Το άλλο ενδιαφέρον στοιχείο αυτών των εκλογών, πέρα από την περαιτέρω συρρίκνωση των μικρών κομμάτων, είναι η μάχη για την πρωτιά. Το μεγάλο κόμμα της Δεξιάς, ο Δημοκρατικός Συναγερμός (ΔΗΣΥ), και το αριστερό ΑΚΕΛ παλεύουν με βάση τις δημοσκοπήσεις πάντα για την πρώτη θέση, με τον μεν ΔΗΣΥ να πληρώνει αφενός το τίμημα της διαχείρισης του Μεταναστευτικού στα χρόνια της διακυβέρνησής του, αφετέρου τις εσωτερικές του συγκρούσεις τις οποίες ανέσυρε στην επιφάνεια και επισώρευσε η φθορά των προεδρικών εκλογών και των όσων τις ακολούθησαν.
Από την άλλη, το ΑΚΕΛ έχοντας επενδύσει σε μια έξυπνη επικοινωνιακή πολιτική εκμεταλλεύτηκε σωστά την κόπωση του κόσμου από τις δύο θητείες διακυβέρνησης του ΔΗΣΥ, καταφέρνοντας να επαναπατρίσει ψήφους που είχε χάσει το προηγούμενο διάστημα. Για το ΑΚΕΛ η πρωτιά, την οποία έχει να δει από τις βουλευτικές του 2006, τις οποίες ακολούθησε μια πορεία φθοράς του κόμματος, θα του δώσει την ώθηση που χρειάζεται για τη συνέχεια. Για τον ΔΗΣΥ, πάλι, η πρώτη θέση θα βοηθήσει την πρόεδρό του και πρόεδρο της Βουλής Αννίτα Δημητρίου να εδραιώσει τη θέση της, την ώρα που το κόμμα φυλλορροεί στο δεξιότερό του άκρο αδυνατώντας να βγει από την εσωστρέφεια στην οποία το οδήγησαν οι προεδρικές.
Καθοριστικός παράγοντας για το πιο πάνω θα είναι και η προσέλευση των τουρκοκύπριων ψηφοφόρων στις κάλπες. Μια αυξημένη προσέλευση ευνοεί σαφώς το ΑΚΕΛ, με το οποίο επαναδιεκδικεί την εκλογή του ο ακαδημαϊκός και νυν ευρωβουλευτής Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Αξιοσημείωτο είναι τέλος πως φέτος οι τουρκοκύπριοι υποψήφιοι θα είναι συνολικά τρεις.
Πηγή: tanea.gr
