Στην περίπτωση που οι «27» υιοθετήσουν τις προτάσεις Ντράγκι, το αμέσως επόμενο ερώτημα που φυσιολογικά τίθεται έχει να κάνει με το πού και πώς θα βρεθούν τα χρήματα για να πάρει σάρκα και οστά αυτό το φιλόδοξο σχέδιο. Κι εδώ, πάντως, ο ίδιος φρόντισε να δείξει τον δρόμο που θεωρεί ως τον πιο κατάλληλο, ο οποίος οδηγεί σε μια λέξη την οποία αρκετοί ευρωπαίοι εταίροι εξακολουθούν να… ξορκίζουν: τα ευρωομόλογα, που συνεπάγονται δανεισμό από τις αγορές με κοινή ρήτρα όλων των εταίρων και της Κομισιόν, όπως συνέβη και με τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης.
«Τα κρατικά κεφάλαια δεν θα είναι ποτέ αρκετά» δήλωσε πάντως, έστω κι αν παράλληλα κάλεσε την ΕΚΤ και τις κεντρικές τράπεζες να δώσουν τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις να δαπανήσουν όσα περισσότερα μπορούν για τον συγκεκριμένο σκοπό. Ο ίδιος άφησε σαφώς να φανεί ότι για να καλυφθεί το υπόλοιπο ποσό θα απαιτηθούν πολλά: ευρύτερες συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ενισχυμένος ρόλος για την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, βήματα προς τη δημιουργία μιας ενιαίας κεφαλαιαγοράς στην ΕΕ, μείωση της γραφειοκρατίας, ακόμη και γενναία κίνητρα για την αξιοποίηση των τρισ. που υπάρχουν «παρκαρισμένα» με τη μορφή αποταμιεύσεων.
Κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι, πάντως, ότι θα υπάρξει ομοφωνία των εταίρων στις προτάσεις Ντράγκι. Οι συχνές «κόντρες» του με τον επικεφαλής της γερμανικής Bundesbank Γενς Βάιντμαν όσο ήταν στο τιμόνι της ΕΚΤ προϊδεάζει για όσα έπονται.
Πηγή: tanea.gr
