Το πρώτο καμπ της εθνικής υδατοσφαίρισης ανδρών μετά την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, που ολοκληρώνεται αύριο (5/1), σηματοδότησε το τέλος εποχής για το επί οκταετία “αχώριστο” δίδυμο φουνταριστών του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος.
Τόσο ο Κώστας Μουρίκης, ο οποίος δεν κλήθηκε καν για τις προπονήσεις αυτών των ημερών, όσο και ο Χριστόδουλος Κολόμβος, αποφάσισαν να βάλουν τέλος στη διαδρομή τους με το εθνόσημο και ήδη ο Θοδωρής Βλάχος προετοιμάζει την επόμενη ημέρα, ενόψει των μεγάλων διοργανώσεων του 2022 και των μεγάλων προσδοκιών που “κουβαλά” πλέον στις πλάτες της η εθνική.
Πόσο εύκολο θα είναι να αντικατασταθεί αυτό, που η εξειδικευμένη ιστοσελίδα “Waterpolo Development World” χαρακτηρίζει σε σημερινό δημοσίευμά της ως ένα από τα καλύτερα δίδυμα φουνταριστών επί σειρά ετών; Η πρόκληση είναι μεγάλη, αλλά ο βαθμός δυσκολίας ίσως είναι χαμηλότερος απ’ όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως.
Η επόμενη γενιά Ελλήνων φουνταριστών μοιάζει έτοιμη να βγει στο προσκήνιο. Ο Κώστας Κάκαρης και ο Δημήτρης Νικολαΐδης ήταν το δίδυμο της εθνικής νέων που κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο της κατηγορίας το 2019 στο Κουβέιτ και έχουν ήδη “γράψει” τις πρώτες συμμετοχές τους στην εθνική ανδρών.
Παρά το νεαρό της ηλικίας τους (αμφότεροι γεννημένοι το 1999), δεν στερούνται εμπειριών. Ο Νικολαΐδης, προερχόμενος από τον ΠΑΟΚ, αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης με τον Ολυμπιακό το 2018, ακολούθως αγωνίστηκε για δύο χρόνια στην Μπρέσια, με την οποία κατέκτησε πέρυσι το πρωτάθλημα Ιταλίας, ενώ φέτος είναι βασικός στη Σπαντάου Βερολίνου.
Ο Κάκαρης, αφού έκανε τα πρώτα βήματά του στο Παλαιό Φάληρο, μεταπήδησε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο έφτασε ως τον τελικό του Champions League το 2019, και από φέτος αγωνίζεται στην ιστορική Γιουγκ Ντουμπρόβνικ, με το βαρύ φορτίο να αντικαταστήσει έναν από τους κορυφαίους φουνταριστούς του κόσμου, τον Κροάτη Λούκα Λόντσαρ, ο οποίος μεταγράφηκε στην Προ Ρέκο.
Τη δική του ευκαιρία όμως θα διεκδικήσει και ο Μανώλης Σολανάκης, ο οποίος βρίσκεται επί σειρά ετών στα πλάνα του Θοδωρή Βλάχου, καλείται στις προετοιμασίες και έχει κάποιες σποραδικές εμφανίσεις σε επίσημα παιχνίδια, χωρίς να καταφέρει ποτέ να μπει “σφήνα” στο δίδυμο Μουρίκη-Κολόμβου.
Ο παίκτης του Απόλλωνα είναι σε καλή ηλικία (28 ετών), αγωνίζεται χρόνια σε υψηλό επίπεδο με τη Βουλιαγμένη, τη Στεάουα Βουκουρεστίου και από το 2020 στην “αμφίβια ταξιαρχία” και είναι γεννημένος μαχητής, έστω κι αν υστερεί λίγο σε σωματικά προσόντα.
Ο Χανιώτης φουνταριστός υπάρχουν στιγμές που μοιάζει ασταμάτητος στα 2μ. και ο ομοσπονδιακός τεχνικός το γνωρίζει καλά: μόλις πριν λίγους μήνες, ο Σολανάκης είχε κοντέψει να κερδίσει… μόνος του τον Ολυμπιακό, στον πρώτο ημιτελικό των περσινών πλέι-οφ της Α1.
Στο ελληνικό πρωτάθλημα υπάρχουν και κάποιες άλλες αξιόλογες περιπτώσεις, όπως του Άγγελου Φώσκολου (Υδραϊκός) και του Γιάννη Παπάκου (Πανιώνιος), οι οποίοι έχουν και εμπειρία από το εξωτερικό, έχοντας αγωνιστεί σε Ουγγαρία και Ιταλία, αντίστοιχα.
Ταυτόχρονα, το τεχνικό επιτελείο της εθνικής… λοξοκοιτάει και προς την άλλη όχθη του Ατλαντικού, όπου παρεπιδημεί την τελευταία τριετία ο Νίκος Παπανικολάου, MVP του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος εφήβων του 2018, με προπονητή τότε τον άμεσο συνεργάτη του Βλάχου στην εθνική ανδρών, Δημήτρη Κραβαρίτη.
Ο άλλοτε παίκτης της Γλυφάδας οδήγησε τον περασμένο μήνα το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στην κατάκτηση του τίτλου στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ και αναδείχθηκε κορυφαίος πολίστας της χρονιάς στο NCAA και πολυτιμότερος παίκτης της τελικής φάσης.
Ακολουθεί δηλαδή τα βήματα του Ντίνου Γενηδουνιά, ο οποίος είχε ανάλογες διακρίσεις -ατομικές και ομαδικές- στις ΗΠΑ, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα και γίνει βασικό στέλεχος, τόσο του Ολυμπιακού όσο και της εθνικής ομάδας.
Ευχή όλων των ανθρώπων της υδατοσφαίρισης είναι ανάλογη να είναι και η πορεία του Παπανικολάου, που υπό προϋποθέσεις αποτελεί μεγάλο “κεφάλαιο” για το μέλλον του ελληνικού πόλο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΓΛΟΥ
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
